အိမ်အပြန်ခရီး(မြန်မာပြည် ခရီးစဉ်)

စွတ်စိုပူနွေးနေသည့် လေပူလှိုင်းတချို့ ကျနော့်ပါးပေါ် ရိုက်ခတ်လိုက်သည့် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အိမ်ပြန်ရောက်ပြီ ဟူသော အတွေးက ကျနော့်အသိစိတ်ကို နှိုးဆွပေးလိုက်သည်၊၊ အိမ်မပြန်ဖြစ်ခဲ့သည့် ကာလအတွင်း အရာရာသည် ပြောင်းလဲနေခဲ့မလား ကျနော်စိုးရွံ့နေခဲ့မိသည်၊၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရပါလျှင် ကျနော်သည် မိမိကိုယ်ကို ဧည့်သည်တစ်ယောက်လို ခံစားမိနေသည်၊၊ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြားနေရသော မြန်မာ၊ဗမာ စကား အပြန်အလှန် ပြောနေသံများသည် ကျနော့်အတွက် ရုတ်တရက်တော့ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်စေသည်၊၊ သို့သော် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကျနော် အသားကျသွားခဲ့ပါသည်၊၊  ဒီမြေသည် ကျနော်မွေးဖွား ကြီးပြင်းခဲ့ရာ ဇာတိမြေ မဟုတ်ပါလား၊၊

ဒီခရီးစဉ် ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် အချိန်တွေ အများကြီး ယူခဲ့ပြီး စီစဉ်ခဲ့ရသည်၊၊ စိုးရိမ်ခဲ့ရသည်၊၊ ခုတော့ ဒီမြေပေါ်မှာ ရပ်နေခြင်းသည် အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်တော့၊၊ ကျနော် တကယ်ပင် အိမ်ကို ပြန်ရောက်ခဲ့လေပြီ၊၊ ဒေါ်လေးနှင့် ဦးလေးကတော့ ဟိုးအရင်ချိန်တုန်းကအတိုင်း မပြောင်းမလဲ၊၊ ဖေဖေကတော့ တော်တော်လေး အိုစာသွားခဲ့ပြီ၊၊ အဖေ့ကိုကြည့်ပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်၊၊ လောကဓံတိုက်ခတ်မှုက တော်တော်လေးပြင်းထန်သည်၊၊ အဖေသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တစ်စုံတစ်ရာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ခံစားနေရကြောင်း ပေါ်လွင်လှသည်၊၊ ကျနော် ပြန်ရောက်လာသည့်အတွက် အဖေ အတော်လေးပျော်နေမှန်း သိသာသည်၊၊ စာဖတ်ဝါသနာကြီးလွန်းသည့် အဖေသည် ဟိုးအရင်ကလို စာအုပ်ကိုင်နေမြဲပင်၊၊ အဖေနှင့် အဆက်အသွယ် အကြာကြီး ပြတ်သွားခဲ့ဖူးသည်၊၊ ယခုတော့ ကျနော် အဖေ့ကို ပုံမှန် ဖုန်းခေါ်ပါတော့မည်၊၊

ကျနော် မမှတ်မိနိူင်လောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားသူများကတော့ ညီမတော်များ ဖြစ်သည်၊၊ မြီးကောင်ပေါက် ဆယ်ကျော်သက် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူများ အဖြစ် အရွယ်ရောက်ကာ အစွမ်းကုန် ပွင့်အာနေသော ပန်းကလေးများနှင့် တူနေချေပြီ၊၊ အငယ်ဆုံးလေးကတော့ ယခုမှ ဆယ်တန်းဖြစ်ရာ ကျနော့်ကဲ့သို့ ခေါင်းမာလှသော၊ စာကို စိတ်ပါမှ ကျက်သော ကောင်မလေး ဖြစ်သည်၊၊ သူတို့တွေ အတောင်စုံ၍ ပျံထွက်သွားမည့် တစ်နေ့အား ကျနော် ကြိုတွေး၍ ရင်မောရပါသည်၊၊ဘဝရထားကြီးကား ရပ်တန့်၍မသွားပဲ ခုတ်မောင်းနေမှာဖြစ်ရာ ကျနော်တို့ အမိဝမ်း တစ်ခုတည်းမှ အတူတကွ ဆင်းသက်လာသော်လည်း အချိန်သင့်လျှင်တော့ မိမိနှင့်ဆိုင်ရာ ဘူတာများတွင် ဆင်းသက်ကြရမည် ဖြစ်သည်၊၊

ရန်ကုန်သည် ကျနော့်အတွက် သူစိမ်းဆန်လွန်းသည်၊၊ ကျနော်သည် နယ်မှဖြစ်ရာ အလည်အပတ် သို့မဟုတ် ကိစ္စတစ်ခုခုရှိမှသာ ရန်ကုန်သို့ လာတတ်ရာ ထိုသို့ သူစိမ်းဆန်ခြင်းမှာ မထူးဆန်းဟု ထင်မိသည်၊၊  သူငယ်ချင်းများ၏ ကောင်းမှုကြောင့်သာ တချို့နေရာများသို့ ရောက်ဖြစ်ခဲ့သည်၊၊ ရန်ကုန်သည် ရန်ကုန်ဖြစ်သည်၊၊ ကားတွေ များလာသည်၊၊ လူတွေ များလာသည်၊၊ လူငယ်တွေ ဟိုးအရင်ကထက် ပိုပြီး ကြိုးစားနေကြသည်ဟု မြင်သည်၊၊ သူတို့၏  အနာဂတ်တွေ တောက်ပဖို့ ဆုတောင်းပေးမိသည်၊၊ ကြိုးစားမှုများသည်  အသီးအပွင့်ဖြစ်လာမည့် တစ်နေ့တော့ သူတို့အတွက် ရှိလာပါလိမ့်မည်၊၊

လှည်းတန်းကို မကြာခဏ ရောက်ဖြစ်သည်၊၊ သူငယ်ချင်းက လှည်းတန်း စိန်ဂေဟာတစ်ဝိုက်တွင် နေထိုင်သည်၊၊ အကြိုက်ဆုံးအစားအစာ ပြောရလျှင် ဝက်သားတုတ်ထိုးဖြစ်သည်၊၊ နောက်တစ်ခုက ပလတ်စတစ် အပျော့ဗူးလေးနှင့် ရောင်းသော ဒိန်ချဉ်ဗူးလေး ဖြစ်သည်၊၊ ၄၅၀ ကျပ် ပေးရသည်၊၊ မလေးရှား ဒန်ပေါက်လည်း စားလို့ကောင်းသည်၊၊ လမ်းဘေးဆိုင်များတွင် စားလေ့စားထမရှိသော်လည်း အမှတ်တရ အဖြစ် ထိုင်စားခဲ့သည့်အချိန်များ ရှိခဲ့သည်၊၊  မစားရသည့်အကြောင်းမှာ ဝမ်းပျက်မှာကြောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်၊၊

Espresso နှင့် မုန့်ဟင်းခါး

ဒီခရီးစဉ်မှာ ပုဂံပါသည်၊၊ မြန်မာပြည်သားတစ်ယောက်ဖြစ်သော ကျနော်သည် မွေးကတည်းက ပုဂံကို မရောက်ဖူးသေး၊၊ ထို့အတွက် သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ပုဂံသို့ အလည်ခရီးတို ထွက်ဖြစ်သည်၊၊ ပုဂံသည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသော မိန်းမပျိုနှင့်တူသည်၊၊ နှစ်တွေထောင်ချီခဲ့ပေမယ့် သူမသည် လန်းဆန်းနုပျိုဆဲပင် ဖြစ်သည်၊၊ မြင်းရထားမောင်းသူက တပြိုင်နက်တည်း သမိုင်းကြောင်းများကို ရှင်းပြရာ ရှေးယခင်က စည်ကားနေခဲ့မည့် ပုဂံပြည်ကြီးကို မျက်စိထဲ ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် မြင်ယောင်ကြည့်သည်၊၊ ရှေးယခင်လူများ၏ သဓ္ဓါတရား ထက်သန်မှုကို လေးစားမိသည်၊၊

 အညာ၏ အိုအေစစ် "ပုပ္ပါး" တောင်တော်သို့ ရောက်ခဲ့သေးသည်၊၊ ပူခြစ်နေသော ပုဂံနှင့် ခြားနားစွာ ပုပ္ပါးသည် ရင်အေးစရာ နားခိုရာ အိုအေစစ်ဖြစ်သည်၊၊ ပုပ္ပါးမယ်တော်၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို ကြည့်ရှုခွင့်ရခဲ့သည်၊၊ ဗျတ္တ၏ ပန်းဆက်ရာလမ်းကို ကြည့်ပြီး ဟိုးယခင်က မြင်းကြီးနှင့် ဗလကောင်းကောင်း ထိုးကွင်းအပြည့်နှင့် ရှေးမြန်မာ ယောကျင်္ားကြီးကို မြင်လာသည်၊၊ ဒီတောင်ပေါ်တွင် ဘာကြောင့်များ အထီးကျန်စွာ နေထိုင်ရသည့်အကြောင်းအား စဉ်းစားမရ၊၊ အနီးအနားတွင် ရွာငယ်လေးများနှင့် ပုဂံပြည်ကြီး ရှိနေသည်၊၊ ထိုနေရာများတွင် မနေပဲ တောင်ပေါ်တွင် လာရောက်နေထိုင်ခြင်းကား စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှသည်၊၊ နောက်ခံသမိုင်း စာအုပ်အား ရှာဖတ်ကြည့်ပါအုံးမည်၊၊

ပြင်ဦးလွင်ရောက်သည်၊၊ သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းလှ၊၊ သို့သော် တစ်ဘဝလုံးစာအတွက် အနာဂတ်ကို ထိုမြို့လေးအရောက် ပိုင်နိူင်စွာ ပုံဖော်ခွင့်ရခဲ့သည်၊၊ ဒီအနာဂတ်သည် ကျနော့်အတွက် မျှော်လင့်ခြင်းဖြစ်သည်၊၊ ဘဝမှာ ရုန်းကန်ကြိုးစားရန်အတွက် ခွန်အားလည်းဖြစ်သည်၊၊ ထိုနေ့ရက်များအတွက် သက်ဆိုင်သူများအား ကျေးဇူးတင်သည်၊၊

မိုးအုံ့နေသော ညနေခင်းမှ အိုမင်းနေသော ဦးပိန်

အခက်အခဲဆုံးအချိန်သည် ကျနော်နှင့်သက်ဆိုင်သော နေရာသို့ ပြန်လာခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်၊၊ မျက်ရည်များ ဒလဟော ဆည်ပျက်သကဲ့သို့ ရှိုက်ကြီးတငင် လမ်းတလျှောက် ကျနော် ငိုခဲ့ရသည်၊၊ ဘာမှဖြစ်မလာနိူင်မှန်းသိသော်လည်း ကျနော်ငိုခဲ့မိသည်၊၊ အိပ်မက်များနောက်သို့ ပြေးလိုက်နေရသည့် ဒီဘဝထက် အမိမြေတွင်သာ အေးအေးလူလူ ရှိသမျှနှင့် တင်းတိမ်ရောင့်ရဲလိုက်ချင်သည်၊၊ သို့သော် ကျနော် ဆက်လက် ကြိုးစားရပါအုံးမည်၊၊